Kim jestesmy??

Zakon Braci Mniejszych (Ordo Fratrum Minorum) - katolicka rodzina zakonna grupująca zakony żebrzące. Pierwszy zakon powstał w 1209 roku, założony przez św. Franciszka z Asyżu. Pierwotnie związany z plebejskim ruchem spirytuałów, którzy szczególny nacisk kładli na wartość ubóstwa, co było przyczyną konfliktów z hierarchią kościelną. Franciszkanie stworzyli prąd filozoficzno-teologiczny (szkoła franciszkańska), do której zaliczani są m.in: św. Antoni Padewski, św. Bonawentura, bł. Jan Duns Szkot, William Ockham i Roger Bacon.

Wkrótce po śmierci założyciela Zakon podzielił się na: braci "od wspólnoty" (konwentualnych) oraz na zwolenników rygorystycznej interpretacji reguły: obserwantów (którzy dalej podzielili się na wiele gałęzi, m. in. na bernardynów, reformatów oraz alkantarzystów). W Polsce pierwszy klasztor franciszkański powstał w 1236 roku we Wrocławiu, a następny w 1237 roku w Krakowie.

Współcześnie I Zakon obejmuje trzy wspólnoty:

• braci mniejszych połączonych w jeden zakon w 1897 roku i określanych jako franciszkanie. W Polsce ze względów historycznych, w potocznym nazewnictwie zakonników tego zgromadzenia nazywa się również bernardynami, reformatami, franciszkanami śląskimi, itd. Oficjalnie jednak w 1911 r. Watykan zakazał używania starych nazw w odniesieniu do wspólnoty braci mniejszych. W Polsce jest pięć prowincji braci mniejszych: MB. Anielskiej (Kraków), św. Franciszka (Poznań), św. Jadwigi (Wrocław), Niepokalanego Poczęcia NMP (Kraków) i Wniebowzięcia NMP (Katowice). Ważnymi ośrodkami tych prowincji są sanktuaria maryjne w Dukli, Kalwarii Zebrzydowskiej, Leżajsku, Panewnikach, sanktuaria świętych w Górze św. Anny czy Prudniku. Franciszkanie z tej gałęzi prowadzą na terenie Polski liczne parafie i specjalistyczne duszpasterstwa (akademickie, charytatywne, młodzieżowe). Każda z prowincji posiada własne wyższe seminaria, a wywodzący się z nich naukowcy pracują na uniwersytetach krajowych i zagranicznych. Bracia mniejsi posiadają w Polsce kilka eremów (m. im. Dukla, Woźniki, na Śliwkuli koło Koniakowa). Do tej gałęzi należy franciszkańska Kustodia Ziemi Świętej. Strojem zakonnym jest brązowy habit przepasany białym sznurem.
• braci mniejszych konwentualnych, również zwanych franciszkanami, których najważniejszym ośrodkiem w Polsce jest Niepokalanów założony przez św. Maksymiliana oraz Kraków gdzie nieprzerwanie pracują od 1237 r. Od XIII w. są stróżami grobu i bazyliki św. Franciszka w Asyżu. Cechą charakterystyczną dla tej gałęzi było budowanie klasztorów w centrum miast. Obecnie w Polsce prowadzą liczne sanktuaria, parafie i wydawnictwa. Zaangażowani w działalność w mediach (Radio Niepokalanów, Tv Puls, Fioretti), wśród osób uzależnionych, oraz w działalność misyjną. Co czwarty Brat Mniejszy Konwenualny pochodzący z polskiej prowincji pracuje poza granicami kraju. Strojem zakonnym jest czarny lub szary habit z kapturem przepasany białym sznurem. Wśród akcji prowadzonych przez franciszkanów na uwagę zasługuje również praca z młodzieżą.
• braci mniejszych kapucynów, wywodzącej się z gałęzi pragnącej powrócić do tradycji życia pierwszych franciszkanów. Utworzeni zostali przez Matteo Serafini da Bascio. Formalnie wyodrębnili się w 1528 roku, w 1619 roku zostali zatwierdzeni przez papieża, a w 1681 roku przybyli do Polski. W okresie rozbiorów odgrywali ważną rolę jako działacze społeczni i niepodległościowi. Obecnie prowadzą m. in. Ośrodek Apostolstwa Trzeźwości w Zakroczymiu. Strojem zakonnym jest habit z kapturem koloru kasztanowego przepasany sznurem.

Franciszkanie dzielą się na:

• I Zakon Św. Franciszka – wspólnoty męskie (franciszkanie, franciszkanie konwentualni, kapucyni),
• II Zakon – klaryski,
• III Zakon – świeccy franciszkanie (tercjarze).